iMac 21,5″ 3,06 GHz – test cz.1
18 grudnia 2009, godz. 10:05
Jest najmniejszy, najmniej wydajny, ale i najtańszy w swojej rodzinie. Mimo to posiada świetną matrycę, mocny procesor i jest jeszcze piękniejszy. Przyjrzeliśmy się bliżej najnowszemu 21,5-calowemu iMakowi 21,5”. Zapraszamy do pierwszej części testu oraz galerii zdjęć desktopa Apple.
ZOBACZ: iMac 21,5″ 3,06 GHz – test cz.2
Zestaw
Tym razem w moje ręce wpadł iMac 21,5”. Najmniejszy i najtańszy model w dopiero co zaprezentowanej rodzinie desktopów Apple. Zacznijmy od pudełka. W zestawie znajdziemy nową wersję bezprzewodowej klawiatury Apple – zasilaną dwoma bateriami AA, zamiast trzech, jak kiedyś oraz myszkę Magic Mouse. Oba urządzenia łączą się z Makiem przez Bluetooth. W pudełku znajduje się też biały kabel zasilający – jedyny przewód, który wystaje z komputera. iMac wędruje do nas z zainstalowanym systemem Mac OS X 10.6 oraz pakietem iLife’09. Standardowo oprogramowanie jest też dodawane na płytach. Niestety, w pudełku zabrakło pilota Apple Remote dodawanego do wcześniejszych wersji iMaków. Komputer nadal współpracuje jednak z pilotem, którego można dokupić osobno.
Specyfikacja
Przejdźmy do parametrów samego komputera. Do testów otrzymałem najnowszy model iMaka 21,5” z procesorem Intel Core 2 Duo 3,06GHz, 4GB pamięci RAM, dyskiem 3.5” 500GB 7200 obr/min oraz zintegrowaną kartą graficzną NVIDIA GeForce 9400M z 256MB pamięci dzielonej z RAM. To najsłabszy model z oferowanych desktopów Apple z tej serii. W droższym modelu montowana jest bardziej wydajna grafika – ATI Radeon HD 4670 z 256 MB pamięci GDDR3 oraz większy twardy dysk o pojemności 1TB. Pamięci RAM oraz szyny procesora we wszystkich nowych iMakach pracują z prędkością 1066Mhz.
iMaka można łatwo i tanio rozbudować o dodatkową pamięć RAM. Desktop posiada 4 sloty pamięci. Standardowo iMaki otrzymują dwa moduły po 2 GB każdy. Łatwo można więc policzyć, że dwa sloty pozostają wolne. Kości RAM DDR3 o pojemności 2 GB są stosunkowo tanie, więc bezproblemowo można dorzucić Makowi dodatkowe 4 GB. Maksymalnie nowe iMaki obsługują do 16 GB pamięci. Wbrew początkowym plotkom w iMakach nie ma miejsca na drugi dysk, przynajmniej wewnątrz.
Z tyłu zgrabnej obudowy ulokowano kilka portów, dzięki którym do komputera podłączymy niemal dowolny dysk zewnętrzny. W iMaku znajdziemy 4 gniazda USB 2.0 oraz jedno FireWire 800.
Na szczęście Apple nie ograniczyło możliwości miłośnikom muzyki instalując tylko jedno uniwersalne gniazdo audio line in/line out, jak w nowych MacBookach i MacBookach Pro 13”. W iMakach znajdziemy dwa porty audio – osobno wejście i wyjście. Osobiście jestem zadowolony z wbudowanych głośników stereo. Do słuchania muzyki wprawdzie się nie nadają, ale do oglądania filmów całkowicie wystarczą. Dźwięk jest dosyć czysty i intensywny, chociaż brakuje mu nieco basów.
Nie zabrakło też portu Ethernet, a w środku odbiornika sieci WiFi w standardzie b/g/n oraz Bluetooth 2.1. Z boku, tuż obok klasycznego SuperDrive’a, znajduje się czytnik kart SD.
Świetnie, że Apple nie zapomniało o dodaniu MiniDisplayPortu. Korzystając z odpowiedniej przejściówki możemy podłączyć do smukłego iMaka drugi monitor. Komputera nie da się niestety wykorzystać, jako telewizora, podłączając przez MDP np. czytnik Blu-Ray. To chyba największy minus desktopa Apple.
Wygląd
iMak prezentuje się wyśmienicie. W poprzednich iMakach denerwował mnie dolny pasek z logiem, który był zdecydowanie zbyt duży, zaburzając nieco harmonię wyglądu komputera. Z latami miniaturyzacja postępuje i każda kolejna edycja iMaków posiada coraz niższy pasek. Po ostatniej terapii odchudzającej iMaka wysokość aluminiowego paska z czarny logiem Apple wynosi tylko 6 cm. Komputer wygląda o wiele lepiej, niemal nie różniąc się już od typowego monitora. Obudowa wyświetlacza została wykonana z jednego kawałka aluminium. Patrząc pod światło można zauważyć, że jedynie wspomniany pasek z przodu został doklejony. W kilku miejscach niestety minimalnie odstawał od powierzchni monitora, co nie było jednak dostrzegalne na co dzień.
Kolejna część to podstawka. Nawet tutaj Apple dokonał kilka zmian. Noga jest teraz nieco lżejsza, delikatniejsza, a przednia krawędź schodzi powoli w dół – identycznie, jak w monitorze LED Cinema Display. Całość świetnie komponuje się z odchudzoną górą, sprawiając, ze iMak wygląda teraz bardzo zgrabnie.
Czarna ramka wokół wyświetlacza sięga już do samej krawędzi komputera. Apple zrezygnowało też z zaokrągleń na dolnych rogach ramki, dzięki czemu iMak nabrał bardziej agresywnych, dynamicznych kształtów. Z tyłu iMak wygląda niemal identycznie, jak 24-calowy LEDowy monitor Apple.
________
Jak iMac sprawuje się w testach wydajnościowych? Ile filmów HD trzeba odpalić, aby nowy desktop Apple zaczął się pocić?
ZOBACZ: iMac 21,5″ 3,06 GHz – test cz.2
RSS
newsletter
fajny teścik, z przyjemnością przeczytam koleją część
:: 21-ki mają jeden feler. Matryca świeci różną temperaturę barwową :) Znaczy to tyle, że w każdym egzemplarzu który odpaliłem (4 sztuki – więcej nie było na stanie) obraz w górnej części matrycy był raczej “zimny” natomiast im niżej (całe zjawisko postępuje w orientacji poziomej) i im bliżej dołu temperatura zmienia się na “ciepłą”. Całe “przejście” jest delikatne. Ciężkie do zauważenia na kolorowym tle. Szczególnie kiedy jasność wyświetlacza jest rozkręcona na maxa (jak to w sklepie). Ja zobaczyłem to dopiero w domu, wieczorem na białym tle. Zmieniłem na 27”, tam jest dużo lepiej :) Pozdr.
To ciekawe, jak to zauważyłeś? Na białym tle? Wymienili bez problemu na iMaka 27″? Mam nadzieję, że nie będzie znowu problemów z matrycami w iMakach, jak w poprzednich edycjach.
:: dokładnie tak, zauważyłem to na białym tle (puste okno przeglądarki rozciągnięte na cały ekran) Potem odpaliłem PS’a i ustawiłem to samo (skopiowane 5 razy) czarno białe zdjęcie po rogach oraz na środku ekranu. Wtedy miałem już pełen pogląd na sprawę :)
Tą samą operację powtórzyłem u sprzedawcy, nie było wątpliwości ;) Myślałem oczywiście że to przypadłość mojego egzemplarza, i chciałem wymienić na inny. Jakie było moje zdziwienie, kiedy okazało się że następne uruchamiane egzemplarze świecą tak samo :O
Wtedy postanowiłem “przebadać” 27″ – było dużo lepiej. Efekt co prawda też się pojawia, ale w minimalnej akceptowalnej przeze mnie skali. Jako że na “gwałt” potrzebowałem nowej maszyny, postanowiłem dopłacić i wziąłem 27″. Dodam że zajmuję się fotografią, i feler o którym piszę dyskwalifikuje tą jakże fajną maszynę. Mam tylko nadzieją że to “kuku” tyczy się jednej, może kilku partii sprzętu. Pracuję na Macach już od 15 lat i w dalszym ciągu, pomimo pewnych, nazwijmy to niedociągnięć, pozostaję wiernym fanem marki i “tego” sposobu pracy. Amen :D
hmmm dziwnie. moze sam panel lcd nie jest w nich dobrze ekranowany od zaklocen ktore daja inne bebechy ukryte pod pokrywa. W kazdym razie cenna informacja…
Okazuje się, że to jest problem z większą ilością iMaków. Wspomniałem o tym w drugiej części testu: http://applemania.pl/2009...
Kozjar, dzięki za sygnał o takiej wadzie. Przydał się ;)